Atlasgebergte

Anderhalf uur na vertrek uit de medina van Marrakesh zit je in de bergen. De weg klimt, de olijfbomen maken plaats voor walnoten en appelbomen, en tegen de hellingen liggen dorpen van rode leem die je pas ziet als je er vlakbij bent. Dit is de Hoge Atlas, het gebied van de Amazigh (Berbers), met de Toubkal als hoogste top. Een grote bezienswaardigheid is er niet; het zit in de rust en in de mensen.

Wandelen, dorpen en thee

Imlil is het bergdorp op 1740 meter waar de meeste wandelingen beginnen. Vanaf hier loop je in twee tot drie uur een rondje langs de dorpen Aroumd en Tamatert, over paden tussen terrasakkers, langs irrigatiekanalen en onder walnotenbomen door. Je hoeft niet sportief te zijn. Stevige schoenen en een rustig tempo zijn genoeg. Wie wil, kan tot aan de eerste sneeuw lopen of een langere tocht naar een bergpas maken.

De Ourika-vallei ligt lager en is groener. De rivier stroomt langs restaurants waar je met je voeten in het water eet. Aan het eind van de weg, bij Setti Fatma, klim je in een halfuur naar de eerste van zeven watervallen. Op vrijdag en in het weekend is Ourika druk met gezinnen uit Marrakesh; doordeweeks is het rustig.

Onderweg kom je langs vrouwencoöperaties waar arganolie wordt gemaakt of tapijten worden geweven. De vrouwen laten zien hoe het werk gaat, en de opbrengst gaat naar hen. Je hoeft niets te kopen. De arganolie is hier wel de echte, en dat kun je van de olie uit de souk lang niet altijd zeggen.

Ergens op de dag word je uitgenodigd bij een familie thuis, of stop je bij een huis waar Soukayna de mensen kent. Je krijgt muntthee, vers brood, olijfolie en honing. Vraag je mensen later wat het mooist was, dan noemen ze dit moment.

Verder weg, tweeënhalf uur rijden vanuit Marrakesh in de Midden-Atlas, liggen de watervallen van Ouzoud. Ze zijn 110 meter hoog, met makaken in de bomen en bootjes onder de waterval. Het is een lange dag, maar in het voorjaar de moeite waard.

Als vrouw in de bergdorpen

De bergdorpen zijn conservatiever dan Marrakesh, en toch loop je er ontspannener rond. Je wordt niet aangesproken en niemand wil je iets verkopen. Vrouwen werken op het land en groeten je. Kinderen vragen om een pen of een snoepje, wat je vriendelijk kunt weigeren. Bedek in de dorpen je schouders en knieën; dat wordt gewaardeerd en het beschermt tegen de zon. Een lange broek en een T-shirt met een sjaal is prima. Meer daarover bij kleding.

Op de wandelpaden ben je met je gids en eventueel een muilezel. Vrouwen die alleen reizen, wandelen hier zonder problemen. Toiletten onderweg zijn eenvoudig, dus neem tissues mee.

Reistijd, seizoen en wat je meeneemt

Naar Ourika is het ongeveer een uur rijden vanuit Marrakesh, naar Imlil ongeveer anderhalf uur. De weg naar Imlil is asfalt en goed te doen. Een dag is genoeg voor een wandeling en een lunch. Neem twee dagen met een overnachting als je echt wilt wandelen of gewoon wilt bijkomen.

April tot en met juni en september tot en met november zijn de beste maanden. In de zomer is het hier een verademing na de hitte van de stad. In de winter ligt er sneeuw boven de 2000 meter en zijn de hoge paden dicht, maar juist dan zijn de dorpen mooi.

Neem stevige schoenen, zonnebrand, een pet of sjaal, een extra laag en water mee. De rest staat op de inpaklijst.

De dagtour met Soukayna

Op de dagtour naar het Atlasgebergte en de Berberdorpen rijdt Soukayna je 's ochtends de bergen in, wandelt een lokale berggids met je door de dorpen en eet je bij een familie. Het tempo bepaal jij: een korte wandeling en een lange lunch, of andersom. Wil je Ourika in plaats van Imlil, dan kan dat. Met kleine kinderen of een slechte knie is Ourika makkelijker.

De Atlas is ook de route naar het zuiden. Wie naar Aït Benhaddou en Ouarzazate of de Sahara reist, steekt het gebergte over via de Tizi n'Tichka-pas op 2260 meter. Combineer je dat met een nacht in de bergen, dan hoef je die pas niet op één dag heen en terug.